znów za późno by czas cofnąć
za późno na przepraszam, kocham, tęsknię…
za późno by szczęście znów się pojawiło
w poplątanym kłębku życia
ciągle szukam zakończenia
pogubiona w swoim świecie
zaczynając coś od nowa
ja

Kiedyś czułam że potrafię pomóc
Że potrafię góry przenieść
Że wiele zniosę
Dziś widzę swoją słabość
Wiem że wielu rzeczy nie potrafię
Potrzebuję wciąż pomocy
Nie potrafię sama iść
Potykam się o małe nierówności
Gubię drogę
Szlaku nie widzę
Znaki pomijam
Ciągle pchana do przodu
Spełniając chore pragnienia
Nie patrzę na skutki
Trwam w swoim małym świecie…
ja jedyne 164 cm

puste miejsce
pusta droga
czekająca wciąż
na Ciebie
zapraszając swoją ciszą
swym spokojem
byś wypełnił je miłością…

Cisza
tak trudno dziś o ciszę
nie ma czasu na ciszę
nie ma miejsca na ciszę
w sercu zamiast ciszy
- niepokój
w domach nie ma ciszy
-są kłótnie
W górach jest cisza
Lecz by ją zdobyć
Pokonać trzeba trud i zmęczenie.

Nadzieja?!
- mała iskierka tląca się w sercu?
- sterta listów od ukochanej osoby, która jest daleko?
- matka siedząca przy szpitalnym łóżku dziecka?
- wiara, że wszystko będzie dobrze?
czym jest nadzieja...

Dlaczego miłość tak często kojarzy nam się z niezrozumieniem czy cierpieniem?
Przecież jest to tak piękne uczucie, które towarzyszy nam od pierwszych chwil naszego życia...

szczęście przychodzi
w najmniej oczekiwanej chwili
często niezauważalnie
pomalutku otwiera drzwi naszego życia
nie puka!!!
nie czeka!!
wchodzi
i jest